En toen werd alles anders..

Het liefst wil je je kinderen overal voor beschermen, en dan gebeurd een van de ergste dingen.
Guusje wordt ziek


Na een paar dagen met een onrustig gevoel komt Guusje terug van schoolreis, en weer bekruipt me het gevoel dat er iets niet klopt. Guusje ziet wit en heeft er weer een paar blauwe plekken bij. na overleg met de huisarts naar het ziekenhuis om bloed te prikken. Al s'avond horen we dat Guusjes bloed niet in orde is.

Na een onrustige nacht horen we van de huisarts dat we om 11.oo uur verwacht worden bij de kinderarts in Roosendaal. Vanaf dan gaat alles in een sneltreinvaart.
Al snel spreekt de kinderarts het vermoeden op leukemie uit. Dit is niet te geloven!!
Vorige week liep Guusje de avondvierdaagse en fietste 16! km met die kleine pootjes.
Vanuit daar vertrekken we naar het het Sofia in Rottedam waar we begin van de middag een afspraak hebben met een kinderoncoloog!?! We vertrekken nog met het gevoel dat ze een verschrikkelijke vergissing maken. Maar al snel blijkt dit niet zo te zijn.
Ook hier wordt ons al heel snel verteld dat leukemie serieus overwogen wordt. Dit lijkt niet echt!!
Guusje krijgt een infuus en moet nuchter zijn om de volgend dag een beenmerg en lumbaalpunctie te krijgen. Pas dan kunnen ze ons definitief vertellen wat er aan de hand is en over welke vorm van leukemie het gaat. Afhankelijk daarvan zullen ze ons het behandelplan, prognose e.d. vertellen. Wel wordt ons al toestemming gevraagd om de eerste chemokuur direct via het beemerg toe te dienen.
Dit is allemaal zo onwerkelijk!!