maandag 14 januari 2008

het gaat goed

Wat heerlijk! Guusje is fit en vrolijk. Eindelijk weer even een 'normaal'leven voor ons meisje. Wij hadden een heerlijk weekend. Eten bij vrienden, naar een voorstelling, Lot die kwam logeren, Saar die het heel gezellig had.Wat vonden we dit vroeger toch vanzelfsprekend, en wat fijn dat we hier nu zo van kunnen genieten.
Vandaag ging Guus na 1 maand voor het eerst weer naar school. Trakteren, uitnodigingen uitdelen. Guus had er zin in! ..en mama moet weer even wennen.
Jammer genoeg heeft ze wel wat meer last van haar benen. Guusje rent moeilijker en valt snel. Ook dit is een van de effecten van de chemo. Ons meisje blijft heel dapper en laat zich ook hierdoor niet uit het veld slaan.

Wat een held!

4 opmerkingen:

brigitte zei

Heej die Guus,

Zomaar weer even een mailtje om te zeggen dat we het superdepuper vinden dat je weer op school bent!
Heel veel plezier met je kinderfeestje, maar dat gaat vast en zeker lukken!!!
Oja, had ik al gezegd dat je een superstoeregeweldigdapperefabutastischebibabikkel bent?! Bij deze dan.....!!!

Groetjes,
Brigitte en de rest

Anoniem zei

Heey Guusje en familie

We hebben jullie "eindelijk" gevonden!!
Fijn om te lezen dat je weer naar school bent. En nog gefeliciteerd met je verjaardag.
Diomy heeft het nog regelmatig over jou (en je Oma!!)
We willen jullie heel veel sterkte en beterschap wensen.
Voor Diomy zit het er bijna op.... Qua chemo's en overnachtingen in het ziekenhuis dan.
Misschien komen we elkaar nog wel tegen (in Roosendaal).

Heel veel lieve groetjes
Diomy en Manuela

marieneke zei

Dag lieve Guusje, Wat heerlijk dat het goed gaat met je. En wij hebben het zelf gezien want je was een nachtje bij ons en het ging weer als vanouds. Gelukkig geen Dexa, dus een gezellige vrolijke Guus en een gezellige vrolijke Saar. Ook weer naar school, dus het lijkt bijna normaal. Zo gaat het toch steeds weer beter. En voor nu... een dikke pakkerd van opa en oma.

paul en frederieke zei

Hoi lieve Guus (en de rest),

Wij zijn weer thuis en wat hebben we veel aan je gedacht nu wij zelf een weekje met Vicky in het ziekenhuis waren! Nu hebben we het een beetje zelf ervaren hoe dat is als er telkens weer iemand aan je bed komt, mama op zo'n houten bedje moet slapen en je je eigenlijk dood verveelt in zo'n klein kamertje! Maar ook de andere kant gezien, hoe de zusters en dokters hun best doen, wat de clinic clowns doen en wat alle andere mensen in het ziekenhuis doen om het toch nog zo prettig mogelijk voor iedereen te maken.
Gelukkig is ons kleine meisje weer thuis en wat heerlijk om te lezen dat het met jullie ook goed gaat. Houden zo!

Dikke kus,
Frederieke en de rest

Blogarchief