vrijdag 7 maart 2008

storm in een glas water


Zonder sonde!

na overleg met de chirurg vandaag bleek de P.A.c. prima op z'n plaats te zitten. Zelfs een controle echo over een aantal maanden is niet nodig. Fijn! Guusje wilde vandaag graag naar school om iedereen te laten zien dat de sonde eruit is. Wat heerlijk! Het innemen van de medicijnen gaat prima. Wat een kind!

5 opmerkingen:

Anoniem zei

Wat heerlijk Guusje zo zonder je sonde.
En wat ben je weer knap geweest deze week.Eigenlijk zo als altijd!
Heel veel sterkte weer met alles.En Guusje zoals altijd blijven lachen het is het beste medicijn als het natuurlijk kan.
Lieve groetjes Ineke Ooms.

marieneke zei

Dag lieve Guusje, weet je ik zal blij zijn als de maandag weer achter de rug is. Dan ben je gelukkig weer even van die vervelende Dexa af en is het leven toch heel wat prettiger voor je.
Ik zit nu te luisteren naar de cd
van mijn opa, mijn opa. Daar zullen we samen nog dikwijls naar luisteren. Lieve Guus, als je zin hebt, bel me en ik kom je halen. Ik geef je twee hele dikke pakkerds en.... love you very much!!! En nog iets, ik ben heel trots op Sarah en jou. Wat een rapporten. Jullie zijn slimmerds. Dag lieve schatten. Omi

paul en frederieke zei

He Guusje,

Wat lekker dat je sonde eruit is. Je lacht zo vrolijk op die foto, ik kan zien dat je je weer beter voelt. Je hebt hetzelfde mutsje als onze Vicky, dan moeten we maar eens een foto maken van die twee nichtjes!
Veel liefs van ons allemaal en tot heel snel!

Paul, Frederieke, Max, Maurits en Vicky

mone zei

Hé lieve Guusje, wat een superfoto van jou! love you, kusje van ons ♥

Anoniem zei

Hoi lieve Guus, Saar, Elke en Andrew.
Na alle emoties van de afgelopen weken gaan we weer proberen de draad weer op te pakken.
Wat een leuke foto Guus, zonder de sonde. Ik hoop dat het weer wat beter gaat met je.
En Sarah wat gaaf dat je zulke mooie punten hebt gehaald met je Cito-toets. Nog even en dan ga je naar de middelbare school. Vind je wel leuk zeker en spannend natuurlijk.
Hel veel groetjes en dikke knuffels van Tante Gerreke.

Blogarchief