dinsdag 4 maart 2008

Wat een veerkracht

Guusje mist haar grote vriend heel erg en schrijft hem stiekem lieve briefjes. Opa's zakdoek gaat overal mee naar toe, want zo is hij toch dichtbij. Zo lief! Wat jammer he mam, zegt Guus elke dag wel een keer. En dat is zeker zo. Ook wij missen Opa. Gelukkig blijft Guus ook lachen, lekker spelen met haar vriendinnen, op de fiets naar school gaan en blij zijn omdat Opa toch op haar blijft passen. (want dat is iets wat Guusje zeker weet!) We genieten nog even van de laatste rustige dagen.Donderdag staat de 2 na laatste beenmerg en lumbaalpunctie met chemo gepland. Altijd heel vervelend zo'n dag plat liggen. Guusje krijgt hiernaast nog 2 soorten chemo via het infuus en begint aan het 7e dexa blokje.Gelukkig zijn dit kuren waar ze nooit zo veel last van heeft. Als alles goed gaat ronden we donderdag het zwaarste stuk af en mag ons meisje met verschilende medicijnen (bacterie-, virus-, en schimmelremmers) stoppen. Wat zal dat fijn zijn!

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Lieve stoere allemaal,
Ik weet wel zeker dat opa er altijd voor jullie is. En als hij een klein dutje aan het doen is wanneer jullie hem nodig hebben weet ik zeker dat hij wakker wordt van een bellenblaaskusje op zijn neus.
Dikke kus van ons.
Teun, Krijn, Lieve en Irene

marieneke zei

Dag lieve Guusje, Sarah, Elke en Andrew. Hoe je het wendt of keert (hm.hm.) je het wilt of niet, langzaam maar zeker is het toch weer back to reality en stuur ik nu een briefje naar onze lieve Guus en de rest. Een ding weet ik zeker Guus, opa is altijd in de buurt, hij zorgt voor ons allemaal en blijft ons steeds met die pretoogjes aankijken. Ook morgen als jij weer in het Sophia bent. Doe ze daar allemaal de groeten en laat ze maar heel goed nadenken wat ze willen kopen voor alle zieke vriendjes en vriendinnetjes van het geld wat alle lieve familie en vrienden via opa voor het Sophia hebben gegeven. Dikke pakkerd voor morgen en ik kom nog even langs. Omi

Blogarchief