donderdag 18 september 2008

De zon!


Vandaag, precies een jaar geleden hoorden we ruim 4 maanden na de diagnose dat Guusje behandeld ging worden volgens het medium risk protocol. Nog een enorme weg te gaan. Intussen een jaar verder. We kenden diepe dalen, maar...ook hoge bergen. We verloren een hoop, want wat missen we die lieve Opi. Maar we kregen ook veel. Zoveel lieve warme mensen om ons heen, die ons al die tijd het gevoel geven dat we er niet alleen voor staan, en dat is rijkdom! We genieten van de kleine dingen in ons leven die vaak zo groots voelen. We zijn ongelofelijk trots op onze meiden, want wat zijn zij sterk! Het succes van Leukeguus, de kracht van Oma, de goede en lieve zorgen van het Sophia en Amphia, het begrip van ons werk, school...teveel om op te noemen. Zoveel om blij mee te zijn.
Dit weekend is het tijd om Saar in het zonnetje te zetten. Ook voor haar is er veel veranderd. Saar wordt 12 en dat gaan we vieren. Zo'n lieve, begripvolle, vrolijke en dappere zus verdiend dat!
Met Guusje gaat het goed. Ze gaat naar school, speelt en lacht! Voor ons schijnt de zon.

3 opmerkingen:

Anoniem zei

Lieve luitjes

Ik hoop dat voor jullie alle dagen de zon blijft schijnen, ook al zal er af en toe wel wat regen vallen. Dat hebben jullie allemaal verdiend. Want het is toch steeds een zwaar gevecht, maar het knappe is dat jullie altijd bij de moed blijven en toch weer de mooie kant overal van zien. Dat maakt jullie zo speciaal.
Saar wij wensen jou een grandioze verjaardag en voor iedereen een dikke knuffel.
Tante Gerreke en Peter

paul en frederieke zei

Wat een coole foto zeg!
Het gaat denk ik wel lukken om morgen te komen, dus zonder tegenbericht kunnen we Sarah en Andrew zelf feliciteren.

Tot dan,
P,F,M,M en V

Anoniem zei

Hallo Lieve Familie,De zon schijnt dit weekend volop speciaal voor jullie gezin!!!! Maar zeer speciaal dit keer voor die grote zus SAAR!!!!!Lieve familie wij wensen jullie veel heel veel zonneschijn en warmte voor de komende tijd! Gefeliciteerd SAAR! Nog een fijn weekend!Groetjes Ineke en Jan Ooms.

Blogarchief