stapje voor stapje....

Hé lief, ontzettend dapper kind van ons. Wat zijn we trots op jou, want wat ben jij sterk. Vanmorgen waren we om 9.00 op de poli in het Sophia waar je je ruggenprik rond 10.30 zou krijgen. Door acute operaties tussendoor moest je tot 15.00 wachten en nuchter blijven. Terwijl jouw buikje rommelde van de honger bleef jij vrolijk en gezellig. Toen je eindelijk aan de beurt was voor de punctie verliep alles gelukkig goed. Nu nog een avondje plat liggen en het is weer voorbij. Guusje, jij bent onze heldin! Over 17 weken je allerlaatste ruggenprik, stap voor stap...We gaan er komen lief meisje!

Zoals we al verwachtte was 100% chemo teveel van het goede. Guusje's bloedwaarden waren nu te ver onderdrukt, dus voor de komende weken is de dosering weer gehalveerd. Over 3 weken moeten we opnieuw naar het Sophia voor eventuele aanpassing. Verder was de oncoloog tevreden en noemde dit 'rommelen' met de dosering 'part of the deal' en heel normaal. Wij bereiden ons weer voor op wat vervelende dexa dagen, maar vanavond genieten we nog even van een lief vrolijk meisje.