Soms zijn er momenten die je even terug doen denken. Zo ook vandaag. Guusje vorig jaar samen met papa,na een bezoek aan het ziekenhuis naar de kerstviering op school. Een sterk, maar breekbaar meisje. Voor de eerste keer met vlechtjes onder haar mutsje. Zo mooi, maar ook zo verdrietig. Dan vandaag: Guus sprong om 7.00 uit bed, ging heel fanatiek aan de slag met kersthapjes, kleedde zich aan, deed gel in haar mooie haren en ging zingend naar school. Wat hebben we al weer veel gewonnen!