Wat lief!

Bijna twee jaar kuren begint z'n tol te eisen, en ondanks de enorme veerkracht die Guusje ons toonde wordt het nu ECHT tijd dat het voorbij is. Gisteren huilde Guusje dat ze het echt niet meer volhoud en zo moe is. Het blijft moeilijk om ons kleine moedige meisje zo te zien. We gunnen het Guusje zo om weer 'gewoon' gelukkig te zijn en het leven te leiden wat past bij een meisje van 8 jaar.
Gelukkig zagen we vandaag onze sterke meid weer terug. Guus liet alle dexa ellende weer even achter zich en had een bijzondere middag. Het natuur historisch museum waar Guusje's opa bestuurslid was organiseerden een Doe middag voor Guusje en haar vriendinnen. De meisjes genoten...en wij voelen ons gesteund door al die lieve mensen die zich belangeloos in blijven zetten voor onze dappere dochter.