laatste keer

…en dan is de tijd gekomen om de draad van het gewone leven weer op te pakken. Wij kregen ons leven weer terug en zijn daar ongelofelijk dankbaar voor en gelukkig mee.

Bij het gewone leven hoort ook het einde van www.guusjegraaf.blogspot.com. Deze site groeide uit tot een mooi document voor Guusje en Sarah. Herinneringen aan een moeilijke, maar bijzondere tijd.

Vandaag komt het laatste berichtje op de site en graag maak ik nog even van de gelegenheid gebruik om wat mensen te bedanken, dus…

Dank je wel lieve, sterke, dappere mam, zoveel om je voor te bedanken. Dank je wel lieve pap, ver weg maar zo dichtbij, jouw liefde gaf ons de kracht om vol te houden, Dank je wel lieve Si, Kurt, Jeroen, Tatiaan en de mannekes voor jullie niet aflatende zorg. Het hebben van zo’n familie is rijkdom! Dank je wel lieve verwende nesten, mannen en verwende nestjes, ik weet dat ik het niet meer mag zeggen maar jullie waren geweldig!, Dank je wel lieve Lot, jij liet zien dat ook kleine kinderen echte vriendschap kunnen geven. Wij houden van jou! Dank je wel Liesbeth en Marcel, dat jullie er waren die eerste dag in mei en jullie vriendschap, Dank je wel lieve Paul en Frederiek voor jullie niet aflatende steun op afstand, Dank je wel Oma en Opa Appel, Dank je wel lieve tante Gerreke en Jaqueline voor al jullie ruggensteuntjes, Dank je wel lieve Anja voor al je tasjes en lieve woorden aan de deur, Dank je wel lieve vriendinnen en ouders van vriendinnen van Saar, jullie zorgden dat er voor Saar altijd een gezellig en warm plekje was als wij er niet waren. Dank je wel lieve Truce en Jos voor die heerlijke wintersport van Saar, al die nachtjes in jullie prachtige hotel, de aftelkalender en ballonen. Dank je wel lieve Hanneke en Paul, voor al die dexa weekendjes die Saar bij jullie door bracht. Dank je wel Jack en Patrice voor die mooie kamers. Dank je wel lieve bekende en onbekende mensen voor alle aandacht, duizenden kaarten en cadeautjes, dank je wel lieve Eddy en Jeanny, jullie stuurden 104 weken lang elke week post. Dat vonden wij heel bijzonder!, dank je wel lieve Ineke en Jan Ooms , door die kleine dappere Diomy die ons bond leefden jullie 2 jaar mee.
Dank je wel lieve Iris, als geen ander begreep jij wat Guusje door maakte, ook jij bent een HELD. Dank je wel lieve Annemarie, Abigael en Sas, hetzelfde meemaken schept een band. Dank je wel Amphia en Sophia, jullie zorg vergeten wij nooit. Dank je wel werkgevers en collega’s, de ruimte die jullie ons gaven om deze tijd door te komen is van onschatbare waarde. Dank je wel Jeroenbosch mensen. Jullie maakten dat school een plaats bleef waar voor Guusje het leven weer even gewoon en veilig was. Dank je wel klasgenootjes en vriendinnen van Guus, voor jullie bleef Guusje er al die tijd bijhoren en daar waren wij heel blij mee, Dank je wel lieve mama’s, papa’s en kinderen op het schoolplein voor jullie aandacht. Dank je wel lieve Brigitte, voor je begrip en zorg, jouw scherven tijdens de dexa brachten ons weer even geluk! Dank je wel alle lieve mensen die op wat voor manier iets voor Leukeguus betekenden. LEUKEGUUS hield ons in moeilijke tijden op de been. Dank je wel lieve mensen voor alle lieve meelevende berichtjes op deze blog, Dank je wel lieve, trouwe Dix, voor alle lachjes die jij weer tevoorschijn toverde, Dank je wel lieve manege mensen, bij jullie is Guus als een vis in het water. Dank je wel lieve Laura en Lex, hou vol! want het gaat ECHT! Voorbij.

Dank je wel iedereen !
Hier boven genoemd of niet, jullie met z’n allen maakten dat de lange weg die we moesten gaan een stukje korter en lichter werd en daar zijn we heel blij mee!Het gaat jullie goed!

Maar bovenal..
dank je wel lieve, mooie, sterke Saar, jouw geduld en begrip voor je kleine zusje waren heel bijzonder, je bent een schat!
En…dank je wel dappere, lieve, eigenwijze, stoere, sterke Guusje. Met alle liefde die we in ons hadden stonden we naast je, maar…jij was degene die het moest doen. Onverzettelijk, op jouw eigen manier, zonder poespas. En wat deed jij dat goed!Steeds opnieuw liet jij de zon weer schijnen!
Lieve meiden, jullie zijn HELDEN! Wij bewonderen jullie! Laat het gewone leven maar komen! Wij zijn er klaar voor!
Alle liefs Andrew en Elke