SURVIVOR

Lieve Guusje, 19 april 2014 Je allerlaatste blog. Het is nu bijna 7 jaar geleden dat bij jou de diagnose acute, lymfatische leukemie werd vastgesteld. Ons lieve, blonde meisje zo ziek. Kanker bij kinderen. Meedogenloos en onrechtvaardig. Het klopt niet. En toch moesten we er mee verder. Lieve Guus, jij deed het op jouw manier. Gewoon doorgaan, tranen verbijten, tanden op elkaar, het over je heen laten komen en ondanks alles blijven lachen. Onvoorstelbaar dapper! Twee jaar lang. Ons hart brak soms in duizend stukjes want wat was het pijnlijk jou soms zo ziek te zien. Toch kwam er een einde aan die 2 jaar… door de kracht van jou en je lieve zus, met heel veel lieve mensen om ons heen ,met vallen en weer opstaan. Toen weer wennen aan het ‘gewone leven’. Ook nog een hele klus zo nu en dan. Het stopt niet als de chemo’s en alle behandelingen stoppen. We waren er voor gewaarschuwd en het was waar. Weer vertrouwen krijgen, langzaam gaan geloven dat er ook voor jou weer een mooie toekomst is. Samen opkrabbelen en weer vooruit durven kijken. Het is ons gelukt lieverd. Samen sterk! Jouw ziekte leerde ons eens te meer waar het echt om draait in het leven. We genieten nu, want nu gaat het goed. We voelen ons rijk en leven nog iedere dag volgens Saar’s en jouw motto. Carpe f…Diem  Nu 5 jaar verder. 24 april 2014 je laatste oncologie controle in het Sophia kinderziekenhuis. Officieel Survivor van kinderkanker. Onvoorstelbaar blij en dankbaar. Jij weet nog van niks maar jij krijgt je drie lagen taart, een verrassingsfeestje, een reisje naar Londen met z’n vieren en 13 september fietsen we met jou de Mont Ventoux. Samen met heel veel lieve mensen toasten we daar boven op die berg op jouw toekomst en dragen we ons steentje bij aan onderzoek naar kanker. Omdat iedereen verdient wat wij kregen. Alle liefs X mama